Székesfehérvár, Monarquía austrohúngara, actualmente Hungría — 26 de marzo de 1886
Datos de defunción:
Buenos Aires, Argentína — 28 de abril de 1953
Confesión:
Católico romano
Estado eclesiástico:
diocesano
Diócesis / orden:
Veszprém
Grado de ordenación:
Sacerdote
Ordenación sacerdotal:
Bécs, Monarquía austrohúngara, actualmente Wien, Austria — 1908
Lugar de entierro:
az Angolkisasszonyok Intézete temetője
Plátanos, Argentína
Datos biográficos
Como alumno del Pázmáneum, fue ordenado sacerdote en 1908; ejerció como vicario en Viena y continuó sus estudios en el Augustineum. En 1909 se doctoró en Viena. A partir de 1912, como alumno del Collegium Germanicum et Hungaricum, estudió historia y arqueología en el Institutum Teutonicum de Roma. Entre 1926 y 1927 mandó construir en Balatonfüred la iglesia de estilo neorrománico con dos torres, conocida como la «Iglesia Roja». A partir de 1943 fue canónigo en Oradea. Su nombre se barajó en varias ocasiones como candidato al obispado. Fue rector fundador del Instituto Húngaro Pontificio de Roma. En 1948 emigró a Argentina. Fue fundador ideal del Centro Hungaró y del Círculo Húngaro de Córdoba.
Lugares de servicio en la patria
Desde
Hasta
Lugar i
Nombre actual, país i
Iglesia / institución
Función
1909
1910
Pápa, Monarquía austrohúngara
Hungría
I.
vicario
1910
1912
Veszprém, Monarquía austrohúngara
Hungría
I.
capellán de la diócesis
1913
1918
Veszprém, Monarquía austrohúngara
Hungría
bibliotecario episcopal; posteriormente, capellán del castillo desde 1914 y profesor del seminario (historia y derecho canónico) desde 1915; al mismo tiempo, capellán de campaña entre 1914 y 1916
1918
1928
Balatonfüred, Reino de Hungría
Hungría
párroco constructor de iglesias
Lugares de servicio en el extranjero
Desde
Hasta
Lugar
Nombre actual, país
Iglesia / institución
Función
1908
Bécs, Austria
capellán de la diócesis
1912
Róma, Italia
cursar estudios
1929
1947
Róma, Italia
asesor de asuntos eclesiásticos y de derecho canónico de la Embajada de Hungría ante el Vaticano hasta 1944; además, entre 1940 y 1947, rector fundador del Instituto Pontificio Húngaro
1947
1953
Plátanos, Argentína
director espiritual del Instituto de las Damas Inglesas de Hungría
Actividad literaria
1911–1912–ben a Veszprémi Hírlap, 1923–1925 között a Balatonfüred hetilap felelős szerkesztője, majd 1926–1928 között főszerkesztője.
1911 Aestetikai tanulmányok. Veszprém.
1912 Biblia pauperum. Wien.
1913 Die Paulustüre, Ein Meisterwerk der byzantischen Kunst aus dem XI. Jahrhundert. Rom.
1914 Mária Terézia halála és a római Kúria. Budapest.
1916 XV. Benedek, a békepápa. Budapest. (Népiratkák 312)
1916 A római Via Nomentana-i Szent Ágnes Egyház. Veszprém.
1931 Róma : a város a történelem tükrében. Budapest.
1931 Róma - A város története. Katolikus Szemle.
1940 Egyház és állam. Budapest. (Actio Catholica 78)
bibliotecario episcopal; posteriormente, capellán del castillo desde 1914 y profesor del seminario (historia y derecho canónico) desde 1915; al mismo tiempo, capellán de campaña entre 1914 y 1916
asesor de asuntos eclesiásticos y de derecho canónico de la Embajada de Hungría ante el Vaticano hasta 1944; además, entre 1940 y 1947, rector fundador del Instituto Pontificio Húngaro
Luttor Ferenc: ficha personal. En: Directorio histórico de pastores húngaros, de origen húngaro y de lengua húngara que prestaron servicio en el extranjero. Disponible en: https://www.diaszporalelkipasztorok.hu/persons_v2/view.php?id=674 (consultado el: 2026-07-07).
Última modificación: 18 de junio de 2026 22:59 |
Abierto: 119 veces